ไปเดินงานหนังสือมาสองวันครับ
ตกเป็นทาสจนไม่มีค่ารถ ต้องบากหน้าไปยืมชาวบ้านเค้า
โคตรอาย โคตรเขิน เกิดมายืมเงินคนนับครั้งได้
แถมตกรถอีกตะหาก แม่งบัดซบเอ้ย
ผมเลยอยากจะแชร์ความสำเหนียกที่ได้มาหลังอาการบัดซบนี้
เพื่อต่อไปคราวหน้าจะได้เอาไว้เตือนตัวเองด้วยว่า ไปเดินงานหนังสือ
สิ่งที่ควรทำคือ
 
 
 
1. ควรคำนวนเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมดเอาไว้ให้ดี
    เพราะจะมีหนังสือมากมายก่ายหน้าผากให้คุณควักเงินจ่าย
เหมือนโดนตีหัวแล้วมอมยากล่อมประสาทซ้ำ เล่มนั้นก็ดี เล่มนี้ก็มา
อ่านเล่มนี้ แล้วเล่มนี้อ่านรึยังคะ คือพนักงานขายจะเต็มใจบริการและแนะนำในแบบที่เราไม่เคยสัมผัสตามร้านหนังสือชื่อดัง บางครั้งก็เป็นคนที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน เพราะนางมาจากสำนักพิมพ์ เป้นนักเขียนแฝงมามั่ง เป็นนักเรียนม.ปลายมารับจ๊อบมั่ง เป้นกราฟฟิคดีไซน์ทำงานในสนพ.มั่ง เค้าจะปรากฏตัวออกมาให้ยล เป็นสิ่งแรร์กว่าผู้เขียน แถมแนะนำได้ทะลุเหง้าดากของหนังสือมาก รู้เยอะกว่าคนเขียนอีก คนเขึ้ยนแม่งนั่งยิ้มแล้วเซ็นอย่างเดียว
 
พนักงานสุดโมเอะ หนึ่งในสิบห้าล้านคนที่ขายเก่งโคตร
 
ดังนั้น ควรจะกันเงินส่วนที่จะซื้อหนังสือเอาไว้ต่างหาก  หมดนั่น คือหมดกัน
อย่าเอามาปนกับค่ารถแบบผม เพราะผมหมดไปสองพัน โดยมีตังค์ไม่พอค่ารถ
ต้องไปขึ้นของ บขส ที่ราคาถูกกว่า ขนาดถูกกว่า กูยังไม่มีปัญญาจ่ายเบย
ต้องไปรอบเสริม เป็นป.สอง ของบขส. ที่แม่งรอบโคตรเย็น
 
แง 
 
เหล่าพริตตี้งานหนังสือ ที่ฉอเลาะเก่งจนคุณอยากจะห่อกลับทั้งคนขายทั้งหนังสือ
 
2. ไปเอาแผนที่ซะ อย่ามั่นหน้า
คุณต้องมีดาต้าเบสไว้ยืนยันข้อมูลครับ
เพราะโซนหนังสือบางครั้งอาจจะมีการเคลื่อนย้ายบางบูธบาง สนพ.
บางจุดไม่ได้จัดที่เดิม แม้ทุกปีจะจัดที่เ